Ula Belediyesi Şikayetleri

Yaz kış aynı problemi yaşıyorum. Kışın içerisindeki pisliğin suyu yere akıyor, yazın ise çok kötü kokuyor. Bu araçlar için belediyenin park alanları olduğunu biliyorum. Araçları kullanan arkadaşlara defalarca söyledim, 'Araba birazdan çıkacak' diyorlar ama sabaha kadar kapımın önünde kalıyor. Yağmur yağıyor diye de bahaneler üretiyorlar. Biz de başkasının işinde çalışıyoruz ama bu şekilde davranmıyoruz. Kimse kapısının önünde çöp kamyonu ya da vidanjör park edilmesini istemez. Parkın yanı sıra hijyen açısından da pis olarak duruyor, sinek ve böcek gibi sorunlarla baş başa bırakıyor bizi.

Akyaka'da sokaklar köpeklerle dolmuş; her taraf adeta bir hayvan barınağı gibi olmuş. Köpeklerin bazıları ayağa kalktığında insan boyuna ulaşabiliyor. Her sokakta en az üç-beş köpek bulunuyor ve evden dışarı çıktığınızda köpek havlamalarından başka bir ses duyulmuyor. Kimi zaman köpekler üstünüze doğru geliyor ve havlıyor; bu da insanı korkutuyor. Her sokakta 'Acaba hangisi üstümüze saldıracak?' diye endişe ederek yürümekten rahat bir yürüyüş yapmak mümkün olmuyor. Özellikle kış aylarında bu durum daha da belirginleşiyor. Yazın ise turistlerin ve çocukların da olduğu düşünüldüğünde, her yere yayılmış ve insanların peşine takılan havlayan köpekler hiç hoş bir görüntü oluşturmuyor. Bu soruna acilen bir çözüm bulunmalı.

Akyaka'da bulunan Ula Belediyesi Orman Cafe çalışanları son derece ilgisiz; hiçbir şekilde ilgilenmiyorlar. Gelenlere bakmıyorlar bile, içeri girip sorarak sipariş vereceğimiz kişiyi bulduk. O başkasına yönlendiriyor, o başkasına... İçeri girip kendi yemeğimizi pişirmemize ramak kaldı. Belediyenin uygun olduğunu söylediği yerde bu kadar kötü muamele yapılmamalı, çalışanlar değişmeli.

Ula Muğla Demirtaş Mahallesi Beyaz Sokak’taki parkta uzun süredir ciddi bir bakımsızlık söz konusu. Özellikle salıncak, tahterevalli ve oyun alanı parkeleri eksik veya tamir edilmesi gerekiyor. Yaklaşık 1 senedir bu sorunlar devam ediyor ve bu süreçte belediyeye başvurmama rağmen herhangi bir çözüm sunulmadı. Çocuklarımızın güvenliği ve sağlığı için oyuncakların yenilenmesini, parkın düzenli olarak bakımının yapılmasını talep ediyorum. Yetkililerden bu konuda en kısa sürede çözüm bekliyorum.

Ula Belediyesi’ne, Yaylasöğüt Mahallesi No: 55 adresinde ikamet ediyorum. Evimin önündeki yolun yarısına kadar parke döşenmiş olmasına rağmen, evim ile yol arasındaki yaklaşık 30 metre uzunluğunda ve 5 metre genişliğindeki alan parke ile kaplanmadı. Özellikle yaz aylarında toz, kış aylarında ise çamur nedeniyle evimin önü ve duvarlarım sürekli kirleniyor. Önceki belediye döneminde parke döşenmişti fakat evimin önü sökülüp tekrar yapılmadı. Bu sorun yaklaşık 1 yıldır devam ediyor. Mahalle muhtarımız konuyu belediyeye iletmesine rağmen şimdiye kadar herhangi bir çalışma yapılmadı ve tarafımıza dönüş sağlanmadı. Söz konusu alan tamamen belediyenin sorumluluğundadır ve herhangi bir ücret talep edilmemiştir. Evimin önü olan bu alanın parke ile kaplanmasını ve mağduriyetimin giderilmesini talep ediyorum.

Akyaka'da bulunan Ula Belediyesi Orman Cafe çalışanları son derece ilgisiz; ve iş bildiklerini düşünmüyorum. Patates kızartması çiğ geldi. Gözleme içindeki patatesleri neredeyse tüm koyacaklarmış son anda üçe dörde bölmeye karar vermişler. Belediye personeli mi yoksa ihaleyle firmaya mı verildi bilmiyorum ama sonuçta ula belediyesini temsil ediyorlar. Daha iş bilen personel olması gerekli

30.07.2023 tarihinde Ula Belediyesi İktisadi İşletmesi’ne bağlı Akyaka Halk Plajı’nda iki adet şezlong için 400 TL ödeme yaptım. Halka açık bir halk plajında şezlong ve şemsiye için bu şekilde ücret alınmasını doğru ve adil bulmuyorum. Belediyeye bağlı, herkesin ücretsiz olarak faydalanması gereken bir halk plajında bu tutarda bir bedel istenmesinin, kamu hizmeti anlayışıyla bağdaşmadığını düşünüyorum. Bu uygulamanın gözden geçirilerek kaldırılmasını veya halkın yararına olacak şekilde yeniden düzenlenmesini talep ediyorum.

22.07.2026 günü saat 12.00 civarında Ula Belediyesi sınırları içindeki Akyaka Mahallesi’nde, denize girebilmek için m1 belgeli motokaravanım ile, araçlar için herhangi bir park yasağı bulunmayan kamusal bir alana park ettim. Herhangi bir kamp faaliyeti gerçekleştirmeden, tente açmadan, masa sandalye koymadan, pis su dökmeden, kısacası dışarıya tek bir eşya dahi çıkarmadan, yalnızca ulaşım aracımı diğer araçlar gibi park halinde bıraktım. Bu sırada zabıta görevlileri yanımıza gelerek ilçe sınırları içinde karavan park etmenin yasak olduğunu, aracımı ilçe dışına ya da ücretli kamp alanlarına götürmem gerektiğini söylediler. Sadece sözlü uyarı ile yetinmeyip aracımın plakasının fotoğrafını da çektiler. Ancak Karayolları Trafik Kanunu kapsamında m1/m3 sınıfı tescilli bir motorlu taşıtın, kamp eylemi olmaksızın kamuya açık bir alana park edilmesi anayasal seyahat hürriyetinin doğal bir sonucudur. Belediyelerin veya zabıtanın, üst norm olan Trafik Kanunu’nun ve Anayasa ile güvence altına alınan seyahat özgürlüğünün üzerinde, bu şekilde genel ve toptan bir yasak koyma yetkisi bulunmamaktadır. Benim aracım motokaravan olduğu için hem yaşam alanım hem de tek binek ulaşım aracım durumundadır. Çekme karavan sahipleri yaşam alanlarını ilçe dışındaki bir kampa bırakıp binek araçlarıyla ilçe içinde özgürce dolaşabilirken, bende ikinci bir araç bulunmamaktadır. Motokaravanımı ilçe dışına kilitlemem istendiğinde, kişisel eşyalarımla birlikte denize ve sahile ulaşım imkanım fiilen ortadan kalkmakta, bu durum ölçülülük ilkesine, kamu hizmeti anlayışına ve turizm etiğine de aykırı bir hal almaktadır. Kamp yapmayan, çevreye en ufak bir olumsuzluk vermeyen, yalnızca gündüz deniz ziyareti için aracını park eden bir vatandaşa “tek ulaşım aracını ilçe dışına götür” denilerek sözlü baskı uygulanmasının hem hukuken hem de insani açıdan kabul edilebilir olmadığı kanaatindeyim. Bu toptancı ve haksız uygulamanın ivedilikle sonlandırılmasını, sahada görev yapan zabıta personelinin “park etmek” ile “kamp yapmak” arasındaki hukuki ve fiili fark konusunda eğitilmesini ve benzer durumlarda vatandaşın seyahat özgürlüğünü kısıtlayıcı yaklaşımlardan kaçınılmasını talep ediyorum. Yaşadığım bu haksız mağduriyetin giderilmesini ve motokaravanını sadece park amacıyla kullanan vatandaşlar için yasal çerçeveye uygun, ölçülü ve turizm dostu bir uygulamaya geçilmesini istiyorum.